อัครเทวดาบล็อก

จากวันก่อนได้ตอบกระทู้ใน All-final.com ไป เห็นว่าข้อความที่ผมเขียนนั้น มีแนวคิดที่นำไปคิดต่อในแง่มุมอื่นๆได้อีก จึงนำมาเรียบเรียงใหม่ ใ้ห้ชัดเจนขึ้นนะครับ

มีดในมือเด็ก

Shuu เปรียบเทียบถึงการที่ระบบที่ดี ถูกนำไปใช้โดยผู้ที่ไม่เข้าใจ ก็เหมือนกับ มีดในมือเด็กที่ไม่รู้วิธีใช้

ผมจึงเสริมว่าถ้าวันหนึ่ง มีดมันบาดเจ้าเด็กนั่นโดยไม่โดนจุดสำคัญสักที เด็กคนนั้นก็จะรู้ว่ามีดมันคม สามารถบาดมือ ทำให้เลือดออก และเรียนรู้ที่จะระมัดระวังในการใช้ครับ แต่ในบางบริบทของสังคมกลับไม่เป็นแบบนั้น เด็กบางคนเห็นคนอื่นโดนมีดบาดก็ไม่คิดจะเรียนรู้ ในขณะที่ผู้ใหญ่ก็ไม่สอนเด็กว่ามีดมันต้องใช้อย่างไร มัวแต่ทะเลาะทุ่มเถียงเอาชนะกัน ฝ่ายสนับสนุนการใช้มีดก็บอกว่า "มีดนั้นสารพัดประโยชน์ สุดแท้แต่ใครจะรู้จักใช้ประโยชน์จากมัน" ฝ่ายต่อต้านการใช้มีดก็บอกว่า "มีดมันเป็นของอันตราย ควรเอาออกไปจากบ้านเสียให้พ้นๆ" สุดท้ายพอมีเด็กคนใหม่เข้ามา ก็ไม่รู้จักมีดอยู่ีดี ซ้ำซากเป็นวงจร

ลงท้ายก็กลายเป็นว่า

ผู้ใหญ่ที่เคยใช้มีดบางคน ก็ลุ่มหลงในความคม สะสม ขึ้นหิ้ง ลงอาคม ไปโน่น

ผู้ใหญ่ไม่เคยใช้มีดบางคน ก็ Phobia เห็นของคมๆแล้วเสียวตูด ทั้งๆที่มันวางอยู่เฉยๆ

เด็กน้อยคนใหม่ ก็หยิบมีดมาเล่นต่อไป บาดโดนบ้างก็เรียนรู้จำไว้
ยกเว้นกรณีซวยจัดๆ บาดโดนจุดสำคัญ ก็ตายไปเหอะ(ว่ะ) มันช่วยอะไรไม่ทันแล้ว

แง่คิด ผู้ใหญ่บางคนก็แปลกนะครับ ลูกจับมีดมาเล่น แทนที่จะสอนลูก กลับถลาเข้าไป แย่งมีดออกมาจากมือ แล้วยังตีลูกอีกแฮะ

แ่ง่คิด 2 บางคนแปลกยิ่งกว่า พอถึงคราวมีดบาดมือลูก กลับไปด่าทอมีดที่บาดมือลูกว่าไม่ดียังงั้นยังงี้ นี่แน่ะ แม่ตีมันให้แล้วลูก หยุดร้อง ทำแผลนะจ๊ะ (ฮ่วย)